داش احسان
تنها نیستم و از بودن در جمعی که راه درست را می دانند لذت می برم
شنبه یکم بهمن 1390
گمشده
طفلی به نام شادی، دیریست گمشده ست
با چشمهای روشن براق
با گیسویی بلند به بالای آرزو.
هر کس از او نشانی دارد
ما را کند خبر،
این هم نشان ما:
یکسو خلیج فارس
سوی دگر خزر
دکتر شفیع کدکنی
نوشته شده توسط داش احسان
در 10:3 | لینک ثابت
•
دوشنبه سی و یکم مرداد 1390
التماس دعا
دلم واسه کوه خیلی تنگ شده
اما کمر درد لعنتی که حاصل بی احتیاطی های خودم بوده البته
یک ماهه که امونم رو بریده
تو این شبهای عزیز ماه رمضون از همتون التماس دعا دارم
برادرتون رو از دعا فراموش نکنید
نوشته شده توسط داش احسان
در 18:17 | لینک ثابت
•

